۵. الگوهای ایجنتی و ارکستراسیون در هوش مصنوعی
تا اینجا هر پرسش یک مسیر خطی را طی میکرد. قدم پنجم کتاب حلقه، اجرای موازی، شاخههای شرطی و کارهای نوشتنی را اضافه میکند — و با آن، پیچیدگیای که دیگر بی ارکستراتور سخت میشود مدیریتش کرد. این درس میگوید ارکستراتور چه میکند، چرا کتاب توصیه میکند اول بی آن شروع کنید، و وقتی خواستید یکی انتخاب کنید، به چه چیزهایی نگاه کنید.
الگوهای ایجنتی و ابزارهای ارکستراسیون ایجنتهای هوشمند؛ کی چارچوب بگیریم و کی خودمان بنویسیم.
قدم ۵: حلقه و کار نوشتنی
اپلیکیشنهایی که تا اینجا دیدیم هنوز نسبتاً سادهاند: هر پرسش یک جریان پشت سر هم دارد. ولی در فصل ۶ دیدیم جریان اپلیکیشن میتواند پیچیدهتر باشد: حلقه، اجرای موازی و شاخههای شرطی. الگوهای ایجنتی کمک میکنند اپلیکیشنهای پیچیده بسازید. مثلاً سیستم بعد از ساختن خروجی ممکن است تشخیص دهد کار تمام نشده و یک بازیابی دیگر لازم است؛ پاسخ اولیه همراه با زمینهٔ تازه به همان مدل یا مدل دیگری داده میشود. این یک حلقه است.
خروجی مدل میتواند کارهای نوشتنی (write actions) را هم راه بیندازد: نوشتن ایمیل، ثبت سفارش، شروع یک انتقال بانکی. کار نوشتنی به سیستم اجازه میدهد محیطش را مستقیم عوض کند. فصل ۶ گفت این کار سیستم را بسیار توانمندتر میکند ولی آن را در معرض خطرهای خیلی بیشتری هم میگذارد؛ دادن دسترسی کار نوشتنی به مدل باید با نهایت احتیاط باشد.
در حال بررسی دسترسی…
در این درس
- قدم ۵: حلقه و کار نوشتنی
- ارکستراسیون (Orchestration): چه کسی تکهها را به هم وصل میکند؟
- موازی کن، هر جا شد
- اول بی ارکستراتور
- خودآزمایی
پرسشهایی که این درس جواب میدهد
- قدم ۵ کتاب چه چیزی اضافه میکند؟
- چرا کار نوشتنی احتیاط میخواهد؟
- دو قدم ارکستراتور؟
- توصیهٔ کتاب دربارهٔ ارکستراتور در شروع پروژه؟
- سه معیار انتخاب ارکستراتور؟
- در اپلیکیشن حساس به تأخیر چه کنیم؟