هوش مصنوعی برای مدیر IT

با مسدودکردن معمولاً نمی‌شود؛ استفاده به مسیرهای دیده‌نشده منتقل می‌شود. راه مؤثرتر این است که یک مسیر مجاز و کارآمد فراهم کنید و سیاست روشنی بنویسید که بگوید چه داده‌ای کجا مجاز است.

به اندازه و نوع مدل بستگی دارد و باید برای مورد شما برآورد شود. ولی ترتیب کار مهم است: اول سطح داده را مشخص کنید، بعد سراغ برآورد منابع بروید. اگر داده اجازه‌ی خروج ندارد، برآورد منابع تنها گزینه است، نه یک انتخاب.

به الزامات سازمان و مقررات صنعت شما بستگی دارد. ولی نکته‌ی مهم‌تر: لاگ باید به‌ازای واحد تفکیک‌پذیر باشد، وگرنه در عمل قابل استفاده نیست.

با تعیین سقف روی تعداد درخواست و اندازه‌ی ورودی، به‌ازای هر کاربر و هر سرویس. این هم مسئله‌ی هزینه است و هم مسئله‌ی امنیت: مصرف بی‌حد یکی از ریسک‌های شناخته‌شده‌ی فهرست OWASP است و می‌تواند به اختلال سرویس منجر شود.

این اتفاق می‌افتد، چه اجازه بدهید چه ندهید. کاری که مؤثر است: یک مسیر مجاز و به‌اندازه‌ی کافی خوب فراهم کنید، سیاست روشنی بنویسید که بگوید چه داده‌ای کجا مجاز است، و فهرست ابزارهای در حال استفاده را زنده نگه دارید. ممنوعیت بدون جایگزین، فقط استفاده را به مسیرهای دیده‌نشده منتقل می‌کند.

با اجرای دوره‌ای مجموعه‌ی ارزیابی و تعریف آستانه‌ی هشدار. سامانه‌ای که روز اول خوب کار می‌کند لزوماً شش ماه بعد هم خوب کار نمی‌کند — جنس ورودی‌ها عوض می‌شود و ابزار پشت صحنه هم به‌روز می‌شود. بدون سنجش دوره‌ای، افت کیفیت را وقتی می‌فهمید که کاربران شکایت کنند.